Παγκόσμια πρεμιέρα με «Elenit» στη Στέγη

Από 28 Νοεμβρίου έως 7 Δεκεμβρίου, η κωμωδία (με το ανατρεπτικό χιούμορ) του δημιουργού Ευριπίδη Λασκαρίδη

Δύο χρόνια μετά την τελευταία παραγωγή του στην Αθήνα, ο Ευριπίδης Λασκαρίδης (σύλληψη - σκηνοθεσία) επιστρέφει στην Ελλάδα, έπειτα από μεγάλη περιοδεία ανά τον κόσμο και διεθνή αναγνώριση. Στην πρώτη του συνεργασία με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, παρουσιάζει (28/11-07/12), στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης (Λ. Συγγρού 107, 210-9005800), σε παγκόσμια πρεμιέρα, το «Elenit», μια παραγωγή της Στέγης και σε συμπαραγωγή με μερικά από τα πιο σημαντικά θέατρα και φεστιβάλ της Ευρώπης. Με αυτό το έργο ο διεθνής Ελληνας δημιουργός ολοκληρώνει μια διαδρομή και φωτίζει κάποια από τα προηγούμενα βήματά του. 

Το «Elenit», μια τραγική κωμωδία με ανατρεπτικό και εξωφρενικό χιούμορ, είναι, όπως και τα προηγούμενα έργα του Λασκαρίδη, μια ανασκαφή. Ο κεντρικός ήρωας κινείται σε έναν κόσμο γεμάτο φώτα και ήχους εκφραστικούς, με ένα πλήθος από αντικείμενα και σύμβολα, τα οποία ξαναφέρνει στο φως και ερμηνεύει από την αρχή. Γύρω, όμως, από αυτόν τον κεντρικό χαρακτήρα υπάρχει για πρώτη φορά ένας θίασος από ετερόκλητα πλάσματα, σε έναν κόσμο πρωτόγνωρα πλούσιο, εμπνευσμένο από την ιστορία του υπερθεάματος.

Εικόνες φτιαγμένες για να μαγέψουν, με οδηγό τις αντανακλάσεις των κοστουμιών του Αγγελου Μέντη, και μουσική που αιχμαλωτίζει από τον Γιώργο Πούλιο δημιουργούν ένα αλλόκοτο σύμπαν. Συνοδοιπόροι, οι ερμηνευτές/χορευτές Μιχάλης Βαλάσογλου, Αμαλία Κοσμά, Χαρά Κότσαλη, Μάνος Κότσαρης, Θάνος Λέκκας, Δημήτρης Ματσούκας, Ευθύμιος Μοσχόπουλος, Γιώργος Πούλιος, Φαίη Τζούμα.

Παράδοξο ταξίδι

Ο παράδοξος και γοητευτικός κόσμος του Ευριπίδη Λασκαρίδη γεννιέται από απλά υλικά. Οι καθημερινές εικόνες και καταστάσεις υποβάλλονται σε συνεχείς μεταμορφώσεις, ώστε να πυκνώνουν και να χάνουν την οικειότητά τους. Το έργο του είναι ένα παράδοξο ταξίδι, φαντασμαγορικό και γελοίο, αινιγματικό και ανησυχαστικό. Ενα ταξίδι σε τοπία που διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς εξηγήσεις, σε έναν κόσμο φτιαγμένο από ερείπια που παραμένει όρθιος και μαγευτικός.

Οι χαρακτήρες μεταμορφώνονται και αυτοί, κινούνται σε έναν τόπο γεμάτο φωνές που το νόημά τους μένει μετέωρο, αναζητώντας αυτό που ενώνει τα πράγματα πίσω από τις λάμψεις, τα χαλάσματα και τις αλλαγές. Ολα συμβαίνουν με έναν τρόπο που ακινητοποιεί τις ερμηνείες, που μπορεί να γελά και να πιστεύει, ενώ συγχρόνως ειρωνεύεται. Η ελευθερία και η τόλμη αυτής της γραφής προϋποθέτουν μια εμπιστοσύνη, κάτι ανάμεσα στην αγάπη και την πίστη στη ζωή και την τέχνη.

Τα σκηνικά φιλοτέχνησε ο Λουκάς Μπάκας, τα φώτα σχεδίασε η Ελίζα Αλεξανδροπούλου, σύμβουλος δραματουργίας είναι ο Αλέξανδρος Μιστριώτης, σύμβουλος κινήσεως ο Νίκος Δραγώνας, στην οργάνωση και τη διεύθυνση παραγωγής η Ρένα Ανδρεαδάκη.