Ερωτήματα για την αθώωση Διώτη

Σαν να μην υπήρξε ποτέ η «λίστα Λαγκάρντ», ο πρώην γ.γ. του ΣΔΟΕ απαλλάχθηκε έχοντας ως μάρτυρα υπεράσπισης τον Ευάγγελο Βενιζέλο

Εντύπωση έχει προκαλέσει η αθώωση του πρώην γενικού γραμματέα ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη για την πολύκροτη υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ». Ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση, όμως, δημιουργείται από το σκεπτικό με το οποίο τα μέλη του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων αποφάσισαν, ομοφώνως, την απαλλαγή του. 

Αν και σε πρώτο βαθμό ο κ. Διώτης είχε καταδικαστεί σε ποινή κάθειρξης 10 ετών με αναστολή διότι είχε κρύψει τη λίστα (και άρα γεννάται θέμα για εκείνη ή για την παρούσα σύνθεση του δικαστηρίου), με τα ίδια ακριβώς δεδομένα αυτή τη φορά αποδόθηκε «λευκός» για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που συντάραξαν τη μνημονιακή Ελλάδα τo 2012.

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απεφάνθη κατά τρόπο ώστε η «λίστα Λαγκάρντ» να... μην υπήρξε ποτέ. Και τα πέντε μέλη του δικαστηρίου υιοθέτησαν την πρόταση της εισαγγελέως που υποστήριξε ότι η «λίστα Λαγκάρντ» ήταν ένα παρανόμως αποκτηθέν στοιχείο το οποίο δεν γινόταν να το αξιοποιήσουν οι ελληνικές Αρχές και ως εκ τούτου δεν προέκυψε η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της απιστίας στην υπηρεσία που αποδιδόταν στον κ. Διώτη.

Σκεπτικό

Με βάση δηλαδή το σκεπτικό του δικαστηρίου, ούτε λίγο ούτε πολύ, τα εκατομμύρια (όσα κι αν τελικώς ήταν αυτά) που εντοπίστηκαν ύστερα από την αποκάλυψη της κρυμμένης στα συρτάρια του κ. Διώτη «λίστας Λαγκάρντ» και τον θόρυβο που ξέσπασε τότε κακώς και... παρανόμως μπήκαν στα ταμεία του κράτους!

Πρώην εισαγγελικός λειτουργός και ο ίδιος, ο κ. Διώτης υποστήριξε μάλιστα με σχετικό θράσος στην απολογία του ότι με τις ενέργειές του «οφέλησε και δεν έβλαψε» το Δημόσιο, ενώ απέδωσε σε «θόρυβο λαϊκιστικής ανευθυνότητας» τις κατηγορίες που είχε δεχτεί. Μετά την αθώωσή του έκανε, με το ίδιο ύφος, και δηλώσεις σύμφωνα με τις οποίες «αποκαταστάθηκε το κύρος του θεσμού της Δικαιοσύνης, το οποίο ετρώθη».

Στους μάρτυρες υπερασπίσεώς του ήταν και ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευάγγ. Βενιζέλος, ο οποίος -αν και στο παρελθόν είχε επιρρίψει τις ευθύνες για την εξαφάνιση της λίστας στον κ. Διώτη- εμφανίστηκε, όπως και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με αλλαγμένο τροπάριο.

Υποστήριξε κι αυτός ότι η υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ» κινήθηκε για πολιτικούς λόγους, καθώς και ότι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο ως έναυσμα για έλεγχο, διότι, όπως είπε, ήταν παράνομο αποδεικτικό υλικό.

Ξεχνώντας αυτά που έλεγε στο παρελθόν και κόντρα στην αυταπόδεικτη πραγματικότητα, είπε και ο κ. Βενιζέλος ότι εν τέλει το Ελληνικό Δημόσιο δεν υπέστη ζημία!