Η ομοιότητα του Στόουνχεντζ με τον δίσκο Παλαικάστρου

Στενή η σχέση της κατασκευής με τον κρητομυκηναϊκό πολιτισμό, σύμφωνα με τον ερευνητή Αιγαιακών Γραφών Μ. Τσικριτσή

Η συσχέτιση μεταξύ του Στόουνχεντζ -η κατασκευή από κατακόρυφους ογκόλιθους, τεσσάρων μέτρων ο καθένας, που βρίσκεται πλησίον της Σκοτίας- και του μηχανισμού του Παλαικάστρου -ο πρώτος υπολογιστής, μινωικής κατασκευής, που μετρά τον χρόνο και μπορεί να προβλέπει σεληνιακές εκλείψεις, ηλικίας 4.000 ετών- είναι στενή, όπως υποστηρίζει ο ερευνητής Αιγαιακών Γραφών Μηνάς Τσικριτσής.

Η επιβλητική κατασκευή θα μπορούσε να θεωρηθεί μεγέθυνση του μινωικού μηχανισμού και οι κατασκευαστές της πρώτης έχοντες άμεση σχέση με τον πολιτισμό της Μεσοποταμίας, τον αιγυπτιακό και τον κρητομυκηναϊκό. Οι πολιτισμοί αυτοί σχετίζονται με την κατασκευή του Στόουνχεντζ, καθώς «κυριαρχούσαν» την Εποχή του Χαλκού, οπότε οικοδομήθηκε. Υπ' αυτή τη θεωρία αμφισβητείται, κατά τον Τσικριτσή, η κατασκευή του Στόουνχεντζ από τους αρχαίους Κέλτες και τους διδασκάλους τους Δρυίδες.

Συγκρίνοντας το αποτύπωμα του μηχανισμού του Παλαικάστρου με μια κάτοψη του Στόουνχεντζ παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, ταύτιση ανάμεσα στις 59 χαράξεις του μηχανισμού του Παλαικάστρου και του κύκλου από γαλαζόπετρες στο Στόουνχεντζ. Οπως επισημαίνει ο ερευνητής, η χρονολογία κατασκευής του πετάλου με τις γαλάζιες πέτρες συμπίπτει με τη χρονολογία κατασκευής του μινωικού υπολογιστή.

Εκτός από τη χρονολογία παρουσιάζεται ομοιότητα στα ιερογλυφικά σύμβολα. Εγχάρακτοι πελέκεις και ξίφη αποτυπωμένοι στο κάτω μέρος των πετρών του Στόουνχεντζ ενδεχομένως είχαν χαραχθεί από εκείνους που το είχαν κατασκευάσει. Επίσης, στη σάρωση με λέιζερ επάνω από τις πέτρες του μνημείου βρέθηκαν κάποια σύμβολα, τα οποία, τοποθετούμενα κάτω από τα γλυφικά σύμβολα της γραμμικής Α' γραφής, διαβάζονται ως to-na.

Ο Τσικριτσής επισημαίνει ότι με τους κανόνες αναγνώσεως της γραμμικής Α' το to-na ερμηνεύεται ως πέτρα. Αντίστοιχα χαράγματα συλλαβογραμμάτων της γραμμικής Α' συναντώνται στα μινωικά ανάκτορα. Τα πρόσθεταν οι λιθοξόοι κατασκευαστές για να δηλώσουν, όπως πιθανολογεί ο Τσικριτσής, ότι η πέτρα είχε επεξεργαστεί και ήταν έτοιμη να μεταφερθεί από το ορυχείο στον χώρο όπου έπρεπε να τοποθετηθεί.